Imre Holló był jednym z węgierskich więźniów AL Riese Dörnhau – filii obozu koncentracyjnego Gross-Rosen. W rejon Gór Sowich został przywieziony bezpośrednio z KL Auschwitz, prawdopodobnie 6 czerwca 1944 r. Obóz, w którym został osadzony, znajdował się w zabudowaniach dawnej fabryki dywanów w niewielkiej wiosce Dörnhau, dziś znanej lepiej jako Kolce k. Głuszycy. Na terenie dawnych zakładów Imre znalazł kawałki tektury, na których zaczął szkicować rysunki przedstawiające obozowe życie. Prace więźniów, poranne apele, wydawanie posiłków. Nie unikał również scen drastycznych, jak np. znęcania się obozowych strażników nad więźniami, widoków wychudzonych „żywych szkieletów” czy egzekucji. Swoje prace wykonywał po kryjomu, w trakcie przerw na posiłek, nierzadko z pomocą innych współwięźniów. Jak sam wspominał: „Dzięki jednemu z moich kolegów udało się zorganizować ołówek, a z czasem nawet pióro i chiński atrament! Nasze nocne rozmowy stały się dla mnie inspiracją. Ciężko powiedzieć, kiedy zacząłem rysować, gdyż nasze dni niczym się od siebie nie różniły”.

Wystawa grafik jest jednym z punktów zwiedzania podziemnej trasy turystycznej Sztolnie Walimskie.

Kopie grafik Imre Holló udostępniło Muzeum Narodowe w Budapeszcie.

Fot. Jedna z grafik wykonana przez Imre Holló